Dag 7-deel 1

Dag 7 -  Part 2 - Peacerace Bagdad

Dag 8

24-12-02.  Deel 2 - Je zal het misschien niet geloven maar we hebben 4 Mercedes wagens ter onzer beschikking. In de vooravond rijden we door de stad en brengen we een bezoek aan volkswijken en ook meer residentiele winkelcentra. Onze begeleider Houssain heeft twee kinderen. Hij vertelt dat zijn kinderen spontaan aangetrokken zijn door speelgoedgeweren. Elke dag zien ze de beelden van de Palestijnse kinderen en horen ze over de oorlog tegen hun land. 'En papa, wat ga jij doen als de Amerikanen binnenvallen'. Het land verdedigen antwoord Houssain, maar we gaan dat samen doen, ook met jullie geweren.' Houssain verduidelijkt: 'Als ouder tracht je de kinderen uiit te leggen wat een oorlog is, wat een embargo is, ik vraag hen om hun eten op te eten, dat er veel kinderen zijn die in Irak te weinig te eten hebben. We slenteren door de straten langs de standjes en de winkels. In tegenstelling tot Syri zie je hier en daar een bedelaar. Toch vrij weinig in vergelijking met Marokko zegt iemand uit de groep. Via een systeem van coupons wordt elke familie in de basisbehoeften voorzien. Dit beperkt het aantal bedelaars, maar er is wel een probleem van ondervoeding, niemand sterft van de honger maar het voedsel is onevenwichtig. Op het platteland is de situatie erger dan in de steden. Vroeger had Irak een onderwijsprogramma dat onderwijs tot in de meest afgelegen gebieden bracht. Analfabetisme was nagenoeg onbestaande. Maar sinds de oorlog hebben jongeren de school verlaten om te werken en genoeg financile middelen te vergaren om het hoofd boven water te houden. Veel oudere jongeren hebben hun studies stopgezet of onderbroken om te gaan werken. Door het embargo is het moeilijk om aam computers te geraken, balpennen, maar ook het wetenschapellijk onderzoek kan niet vooruit door gebrek aan materiaal. Maar het embargo heeft ook zijn goede kanten, we zijn er sterker door geworden. We hebben de brug over de Tigres zelf hersteld, we hebben nu zelf de knowhow. En zo gaat dat voor vele zaken. Vanavond is het Kerstmis, we gaan een kerk binnen en wonen een mis bij. De Belgische jongeren van Marokkaanse afkomst stappen voor de eerste keer een kerk binnen. In Bagdad staan kerken en Moskeen door elkaar, soms zelf op enkele meters van elkaar. Discriminatie op basis van geloof is hier verboden. In Irak zijn er geen partijen of organisaties met de religie als criterium. In de Baath partij zijn zowel christenen als moslims. Houssain vindt dat elke godsdienst wel waarden heeft waar hij zich achter kan zetten.

We komen in het onthaal aan en er wacht ons een telefoon uit Belgi. Er zou een actie doorgaan aan de Sint Raphal Kerk. Amerikaanse vredesmilitanten zingen vredesliederen. We haasten ons naar de kerk want Antenne 2 wil ons wel interviewen, maar we komen te laat. Ondertussen worden er heel wat interviews gepland voor de volgende dag. We drinken nog een thee met een journalist van Reuter, een Palestijn uit Gaza, 'Palestine it's Fuck'd Up'. Stap voor stap begint de oorlogsdreiging deel uit te maken van ons lichaam, ik kan dan ook moeilijk de slaap vatten, en wordt voortdurend wakker.

Dieter

Inhoud  Dag 8