Dag/journťe 3¬†¬† 17-02-03¬†¬†¬†¬†¬†¬†¬† We can handle it

Propere straten hier! Je zou denken, over een maand of twee zullen bommen hier alles verwoesten, wat heeft het zin om de straten te vegen. Neen, de Irakezen gaan gewoon door met het leven. Iedereen gaat naar school, huizen worden gebouwd, ieder is bezig met zijn dagdagelijkse taken. Sim vertelt: ĎWat me het meest raakt en verbaasd is het pacifisme van de Irakezen. Laat de oorlog maar komen, "we can handle it!" zeggen de Irakezen fier in koor. We overleefden een eerste oorlog, daarna 12 jaar van embargo. Wat niet wil zeggen dat ze een oorlog willen natuurlijk. Het eerste wat je hoort is dat ze het goed vinden dat wij hier op reis komen voor de vrede. Maar je hebt niet het gevoel dat de Irakezen zich voorbereiden op een oorlog. Georganiseerd verzet zien we niet.

Vandaag brachten we bezoek aan de universiteit departement ĎEngineeringí. Wat me verheugde was dat vrouwen hier goed vertegenwoordigd zijn. De vrouwen maken een goede 30% van deze departementsbevolking uit. Ik voelde me daar thuis, zag niet veel verschil met waar ik dagelijks verblijf. We hebben een tiental gidsen die ons begeleiden, tolk spelen en op onze vragen antwoorden. Ikzelf sprak met Osama, een vertaler-tolk Duits. Studeren hier is gratis, zegt hij, maar na je studies moet je wel in Irak je beroep uitoefenen. Als je naar het buitenland gaat (hij zou graag naar Duitsland trekken), moet je veel betalen. Wat hij daarvan dacht? Redelijk logisch, moest je zonder problemen naar het buitenland kunnen gaan nadat je gestudeerd hebt op Iraakse kost, zou de meerderheid van de Irakezen die unif volgden naar het buitenland trekken. Daar is er immers geen oorlogsdreiging, geen embargo en zou het rijker leven zijn. Dat laatste heb ik proberen relativeren, het is zo dat wij rijker zijn dan de Irakezen, maar op de rug van wat nu de derde wereld is. Niet echt iets om trots op te zijn. Ik wil hem ook niet beamen dat hij, met al het racisme en de discriminatie in Europa snel rijk zou wordenÖ

Wat we in het straatbeeld hier gewoon moeten worden is de kop van Saddam, in elke hoek van de straat. Standbeelden, schilderijen, fotoís, het is al Saddam wat de klok slaat. Dat heb je in heel de Arabische wereld, beaamt Salim, een twintiger uit Mechelen. "Ik was ook in Syri√ę, en daar zie je net hetzelfde fenomeen. Ook in gesprekken merk je dat ze geen kwaad woord over Saddam vertellen. In dit deel van de wereld heb je 3 mensen waar je nooit kwaad over spreekt, dat is je moeder, God en de leider. Of Saddam een reden is om Irak militair aan te vallen? Zie, als je vader slecht is, ga je dat ook niet aan iedereen vertellen. Je gaat dat tussen vier ogen met je vader willen bespreken. Als Saddam een slechte leider is, zullen de Irakezen dat zelf oplossen. Een Amerikaanse oorlog zal de situatie enkel verergeren." Osama, een Irakese tolk is kritisch over Saddam. Deze leider doet goede en slechte dingen. De oorlog tegen Koeweit was fout. Maar met 12 jaar embargo hebben we onze straf wel gehad! En wat hij niet begrijpt is waarom Amerika Irak wil aanvallen. OK dat het voor de olie is, maar Irak wil gerust handel drijven met Amerika. Ze kunnen olie krijgen! Als wij vertellen dat we denken dat het Amerika om de macht te doen is, dat ze de Irakese onafhankelijkheid niet verdragen, stemt hij mee in.

Dat de Irakezen fier zijn op hun land merken we. Vandaag bezochten we meteen 2 musea over de geschiedenis van Irak. En omdat we hen braaf gevolgd hadden tot in de musea, mochten we ís avonds een match basketbal spelen in een sportclub samen met Irakese sporters. Een aangename verbroedering voor de mannen van Firegym, ik keek liever en zag dat het goed was.

Lise

           Inhoud-Contenue