Dag/journe 7   21-02-03     De busreis verloopt vlekkeloos

De laatste dag. Ik voel me wat schuldig tegenover Nasyo, de organisatie die ons uitgenodigd heeft, omdat we zoveel op eigen houtje gehandeld hebben, en besluit om naar de slotceremonie te gaan. Ter plaatse word ik echter ongeduldig, uit schrik dat we het vliegtuig gaan missen, vooral doordat iedere spreker onderbroken wordt door applaus als de naam Saddam Hoessein valt. De kinderdansjes kunnen dan wel op mijn appreciatie rekenen.

In het hotel moeten we nog een uurtje wachten op het middageten, en ik profitter van de gelegenheid om er nog snel enkele souvenirs te kopen, onder andere enkele schitterende schilderijen van Arabische volbloedpaarden. Enkele laatkomers laten op zich wachten, en moeten ons dan ook met een jeep achterna reizen. De busreis verloopt vlekkeloos, behalve natuurlijk de gebruikelijke wachttijden aan de grens. Doordat enkele mensen op twee zitplaatsen in slaap gevallen zijn, zijn er een aantal plaatsen tekort. Doordat ik niet slaap in een bus, sta ik mijn plaats af aan iemand anders, en ik zet me op de grond in het gangpad. Gelukkig vind ik even later toch nog een plaatsje. De verwarming in de bus werkt niet, en het is dan ook bitter koud 's nachts.

Carline

           Inhoud-Contenue