Dag/journe 8   22-02-03     De sfeer binnen de groep is heel goed

Stipt op tijd komen we aan in de luchthaven van Damascus. Ons vliegtuig maakt twee tussenstops, n in Aleppo en n in Frankfurt. We maken kennis met passagiers van allerlei origine, onder andere een Afghaan die in Nederland woont, en een Koerdische Irakees. De sfeer binnen de groep is heel goed, en hoewel ik al wat heimwee kreeg, is de vliegreis veel te snel voorbij naar mijn zin.

In Zaventem staat de pers ons al op te wachten. Ik leen Dieters telefoon om mijn ouders op te bellen, maar krijg geen antwoord. Eventjes vrees ik dat ik in Kortrijk een taxi zal moeten nemen van het station naar huis, maar mijn vrees is ongegrond: mijn ouders staan mij al op te wachten in de luchthaven. Na een groepsfoto en een afscheid van iedereen - geen vaarwel, maar tot ziens - vertrekken we naar huis, maar we stoppen nog aan een wegrestaurant om nog snel een steak met Belgische frietjes binnen te spelen.

Thuis is het een blij weerzien met mijn paarden. Ik ben enerzijds wel blij dat ik terug thuis ben, maar anderzijds vind ik het spijtig dat ik de volgende reis naar Irak, in april, niet zal kunnen meemaken, door gebrek aan tijd en geld, maar ik neem me voor om zoveel mogelijk geld en goederen in te zamelen voor de groep. Irak is een onvergetelijk land, en wie er eens geweest is, gaat er zeker terug. Ik zou het iedereen aanraden. Met die gedachte val ik in mijn eigen bed in een deugddoende diepe slaap.

Carline

           Inhoud-Contenue