Dag/journe 5  19-02-03   Gesprek met Ghazwan Al-Mulchtar

Met een groepje studenten hebben we afgesproken om in een koffiehuis gezellig te iets te gaan drinken. Bij hen hadden we ook de eer om Ghazwan Al-Mulchtar te ontmoeten, een Irakese intellectueel die voor de regering werkte als ingenieur. Hij had ons heel wat te vertellen.

Vandaag bezochten we de Jemen school in Bagdad. Door het embargo is er een groot gebrek aan schoolmateriaal. Kunt u ons daar wat meer over vertellen?

Ghazwan: Het salaris van de leerkrachten ligt heel laag. Dit is een bewuste tactiek omdat de school anders te duur zou wordt voor de kinderen. Velen onderschatten welk effect een embargo kan hebben op de samenleving. Gewoon al voor het regelen van de schoolboeken bijvoorbeeld. Er zijn 5 miljoen leerlingen in het lager en secondair onderwijs. Als je rekent dat elke leerling 5 boeken per jaar nodig heeft, die ongeveer 3 jaar meegaan, dan moet je elk jaar 8 miljoen boeken produceren. De sancties laten ons niet toe om die boeken zelf te drukken. De UN beslist of die door Duitsland, Singapore of gelijk welk land gedrukt zullen worden. Zo krijgen we geen kans onze eigen economie op te bouwen.  Hetzelfde systeem voor het voedsel. Eten voor 23 miljoen mensen komt neer op ongeveer een 0,5 miljoen ton per maand. Dit moet elke maand in elke hoek van het land gebracht worden en moet ook nog van kwaliteit zijn. Zoiets organiseren is een immens systeem. We spreken over een heel land, niet een dorp hier of daar. Op die manier een land regeren is heel moeilijk.  Doordat de VS een groot deel van onze elektriciteitscentrales bombardeerden, kunnen we maar 50% van onze elektriciteit produceren. Zonder elektriciteit kunnen we bv ook geen water meer pompen. De VS bombardeerden ook waterzuiveringssystemen, telefooncentrales, hospitalen, Hoe kun je zo leven? Voorheen leefden we in een hoog ontwikkeld systeem, nu worden we terug naar de Middeleeuwen gebombardeerd.  We hebben dringend high technologie nodig.

Jullie media praat steeds over massavernietigingswapens, terrorisme, fundamentalisme, maar ze praten zelden over de gevolgen van het embargo op de gewone mens.

In het Westen ben je een democratie wanneer de mensenrechten gerespecteerd worden, er vakbonden en  verkiezingen zijn. Irak valt voor het Westen onder een dictatuur? Wat denk je zelf?

Ghazwan: Democratie is niet iets dat je kunt bepalen door enkele woorden. De vakbonden in het Westen verdedigen veeleer de belangen van de patroon dan de rechten van de arbeiders. In Irak hebben we vakbonden voor elke afdeling. Heel actief zijn ze wel niet omdat er geen stakingen zijn. Iedereen steunt momenteel de regering omdat de eenheid tegen de oorlog noodzakelijk is. We kunnen het ons nu niet veroorloven om binnenlandse problemen te hebben. Dat beseft iedereen.

Om democratie te laten werken heb je onderwijs nodig. Door het embargo kunnen we onmogelijk een degelijke opvoeding geven aan de kinderen. In de jaren 70 tot 90 kregen we van UNESCO de prijs voor het bestrijden van analfabetisme. Daarin speelde de vrouwenorganisatie The General Federation for Iraqi women die 1 miljoen leden telt een fundamentele rol in. De Irakese regering heeft altijd heel veel genvesteerd in onderwijs. Alle scholen, universiteiten zijn gratis. Voor het embargo kregen de studenten nog een toelage van 900 dollar per jaar boven op het gratis gebruik van de universiteitsfaciliteiten. Voor het embargo stroomde 60 70 % van de jongeren door naar de universiteit, nu is dat nog steeds 50 tot 60%.

De VN inspecteurs blijven zoeken naar massavernietigingswapens. Bestaan die volgens jou?

Ghazwan: Unscom heeft dit 12 jaar geleden reeds onderzocht. Toen hebben we reeds alles vernietigd. En mochten er nog wapens zijn die in 1991 geproduceerd werden, dan kunnen die nu toch niet meer actief of effectief zijn. Om massavernietigingswapens te maken heb je materiaal nodig. Zelfs al hebben we 4, 5 en 6, als we 1,2 en 3 niet hebben dan kunnen we ze niet maken.  Van 91 tot nu zijn we ontzettend veel gebombardeerd. Veel documenten, waar de VN nu naar aan het zoeken zijn, zijn toen ook daardoor vernietigd. Dat weten ze. 83 mensen die unilaterale wapens superviseerden konden getuigen dat de papieren daarover verloren geraakten, maar nooit werd hen iets gevraagd.

De wapeninspecties worden gebruikt als pretext om oorlog te beginnen. De werkelijke reden is de olie.  Het Westen heeft veel meer mensen vermoord dan ze beweren dat Sadam ooit gedaan heeft. Je beschermt mensen niet door hen te vermoorden. Hoe kun je hen beschermen door het gebruik van B52? Dat is belachelijk!!  Zelfs indien Sadam de mensenrechten niet zou respecteren, dan nog heb je niet het recht mensen van water, elektriciteit, onderwijs, gezondheidszorg te ontzien.

In de media horen we allerhande verhalen over de dictatuur van Sadam. Zoals de vergassing van Koerden tijdens de oorlog tussen Iran en Irak

In die oorlog bombardeerde zowel Iran als Irak  met chemische wapens. Maar in een universiteit werd er onderzoek gedaan naar het gas dat gebruikt werd, bleek dat Iran een ander gas gebruikte dan Irak. Die Koerden werden vermoord met gas dat Iran gebruikte. Wanneer de VS iets toepasbaar vinden, dat in hun dictatuur logica past, gebruiken de media het tegen Irak.

In 1983 smeekte Minister van Defensie Donald Rumsfeld Irak om samen te werken met de VS. Nu is het diezelfde Rumsfeld die zegt dat hij niet kan samenwerken met een regime dat de mensenrechten niet respecteert. En dit allemaal sinds Irak zijn olie nationaliseerde.

Sinds 11 september hebben de imperialisten nog meer krediet om hun oorlogen te rechtvaardigen. Nu beweert Bush dat Irak linken heeft met Al Quada

Ghazwan: Allereerst moeten we wel zeggen dat Al Quada gefinancieerd werd door de CIA, dus eigenlijk hebben ze veeleer linken met de VS. Maar stel nu dat er Al Quada leden in Irak zijn, kan de VS Irak dan bombarderen? In Noorwegen is er ook een lid van Al Quada die zich daar schuilhoudt, moet de VS daarom Noorwegen bombarderen? Het Irakese regime steunt Al Quada niet. Natuurlijk was ik, en vele van mijn Arabische broeders, blij toen we zagen dat onze vijand ook eens geraakt werd. Toch vond ik het geen juiste aanvalstactiek. Wij hebben niet het recht New York binnen te vallen. In Palestina zijn er de zelfmoordacties juist omdat ze in eigen land worden aangevallen. Wanneer de Amerikaanse militairen naar hier komen, zou ik heel blij zijn mocht ik er n kunnen neerschieten. Ik heb het recht mijn land te verdedigen. 

Ghazwan staat op en neemt de bril van Mohamed af. Verbaasd kijken we hem aan:

Ghazwan: Dit is wat er gebeurt in Palestina. Ik neem je bril af en zeg dat we zullen onderhandelen of je die bril wel of niet terugkrijgt. Daarna neem ik je horloge af. We maken een resolutie waarin jij toegevingen moet doen om je horloge terug te krijgen. Uiteindelijk ben je nog naakt en blijft er niets meer over om over te onderhandelen.  Wij hebben recht op ons land, onze leider, onze vrijheid.  De VS heeft daar niets over te beslissen.

Lesley

           Inhoud-Contenue